Μαρία Μαρκοπούλου
00:00 - 02:00
Ειρήνη Λαλάκη
02:00 - 04:00
Ηρακλής Ευστρατιάδης
04:00 - 06:00
Ηρακλής Ευστρατιάδης
06:00 - 07:00
Κωνσταντίνος Καρεμφύλλης
07:00 - 10:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
10:00 - 10:10
Πόλυς Χαραλάμπους
10:10 - 11:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
11:00 - 11:05
Έμιλυ Βασιλειάδου
11:05 - 12:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
12:00 - 12:05
Έμιλυ Βασιλειάδου
12:05 - 13:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
13:00 - 13:10
Σπύρος Βασιλάκος
13:10 - 15:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα Deutsche Welle
15:00 - 15:10
Δημοσιογραφικό Τμήμα
16:00 - 16:10
Δημοσιογραφικό Τμήμα
17:00 - 17:15
Κωνσταντίνος Καρεμφύλλης
17:05 - 18:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
18:00 - 18:10
Κωνσταντίνος Καρεμφύλλης
18:10 - 19:00
Γιώργος Παυλίδης
19:00 - 22:00
Ανδρέας Βερναρδής
22:00 - 00:00
46 %
SW
6.1 km/h
34 %
W
9.3 km/h
51 %
SW
7.6 km/h
N
15.3 km/h
66 %
SW
12.9 km/h
68 %
S
4.5 km/h

Τα διαχρονικά πάνω και τα κάτω μιας πόλης.

Από το τέλος της Τουρκοκρατίας μέχρι σήμερα η Λεμεσός γνώρισε εποχές λαμπρές, γεμάτες κάθε μορφής δημιουργία και πρόοδο και εποχές ύφεσης, χαλεπές, και καθόλου κολακευτικές.

Το πιο κάτω δημοσίευμα δείχνει ανάγλυφα μια από τις εποχές αυτές. Κείμενο σκληρό και καθόλου κολακευτικό, σε ένα ξέσπασμα καταλυτικής αυτοκριτικής. Ίσως και άδικο σε κάποια σημεία.

Ύστερα από τις πιο λαμπρές δεκαετίες της ιστορίας της ,αυτές του ’20 και του ’30 , η Λεμεσός έμπαινε, απ΄ ό,τι φαίνεται και στο δημοσίευμα αυτό, στη δεκαετία του 40’ με την αξιοπρέπεια της βαθιά λαβωμένη. Κάτι που θα κρατήσει για αρκετά χρόνια.

Η στήλη αυτή όμως δεν φοβάται να παρουσιάζει και τις αρνητικές πλευρές της ιστορίας Λεμεσού γιατί δεν έχει κανένα σύμπλεγμα και δεν φοβάται την αλήθεια, όσο πικρή και νάναι. Απεναντίας, η αυτογνωσία συμβάλλει πάντοτε θετικά στον προβληματισμό και την αυτοβελτίωση μας.

Τηρουμένων λοιπόν των χρονικών και κοινωνικοοικονομικών αναλογιών πολλά από όσα επισημαίνει το πρωτοσέλιδο άρθρο της εφημερίδας «ΧΡΟΝΟΣ», ημερ. 9 Σεπτεμβρίου 1940, θα μπορούσε να πει κανείς πως θυμίζουν το σήμερα. Σε αρκετά άλλα, ευτυχώς βελτιωθήκαμε, διδαχθέντες, ίσως, από το παρελθόν. Στον αναγνώστη εναπόκειται να βρει ποια είναι τα μεν και ποια τα δε.

Διαβάστε και (συν)κρίνετε:

«Η ΠΑΛΑΙΑ ΚΑΙ Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΛΕΜΕΣΟΣ

Υπήρξε εποχή καθ’ ήν η Λεμεσός επρωτοστάτει εις όλας τας εκδηλώσεις ενός ανωτέρου πολιτισμού. Πρώτη εις την πνευματικήν κίνησιν, πρώτη εις την φιλανθρωπικήν κίνησιν, πρώτη εις όλας τας υγιείς κοινωνικάς αντιλήψεις.

Η Λεμεσός έδιδε πρώτη το παράδειγμα και ήτο πάντοτε η πρωτοπόρος, δια να ακολουθήσουν κατόπιν αι άλλαι πόλεις, μιμούμεναι όσα καλά η προοδευτική και σφριγώσα από ζωήν αυτή πόλις εισήγαγε εις την στενήν και βαθμιαίως εξελισσόμενην Κυπριακήν ζωήν.

Αλλ’ η Λεμεσός αυτή, όπως την εγνώρισαν προ ολίγων ετών αι άλλαι Κυπριακαί πόλεις, δεν υφίσταται πλέον. ‘Εν μαύρον νέφος εκάλυψε την φωτεινήν της σταδιοδρομίαν και μία ασύγγνωστος νωθρότης την κατέλαβε.

Οι έρανοι που διενεργούνται, αφίνουν ασυγκίνητον σήμερον τον εύπορον Λεμεσιανόν, και κάθε εκδήλωσις έχουσα τον χαρακτήραν μιάς ανωτέρας ψυχικής ζωής, ευρίσκουν ανεπίδεκτον οιασδήποτε επιδράσεως το μεγαλείτερον μέρος του πληθυσμού της.

Ρίψατε εν βλέμμα γύρω σας δια να διαπιστώσητε την αλήθειαν των γραφομένων μας. Αι άλλαι πόλεις σφύζουν από ζωήν. Αι δωρεαί υπέρ κοινωνικών ιδρυμάτων δεν λείπουν από καμμίαν, ενώ ο ενθουσιασμός- εν αντιθέσει προς την ιδικήν μας πόλιν- δια κάθε ευγενή ιδέαν καταλαμβάνει όλων τας ψυχάς.

Ο έρανος δια το Ελληνικόν Ναυτικόν απόδωσε εν τη πόλει μας το ευτελές ποσόν των £ 260, ενώ οι έρανοι υπέρ των ανέργων της πόλεως φθίνουν από ημέρας εις ημέραν, εις μίαν πόλιν η οποία αριθμεί τους περισσότερους ανέργους.

Αλλ’ έλειψαν εκ της πόλεως αυτής οι πλούσιοι και οι εύποροι, έλειψαν οι άνθρωποι με την ευγενεστέραν αντίληψιν της ζωής, έλειψεν ο ψυχικός πολιτισμός και έσβυσε κάθε ιδεώδες από τας ψυχάς των κατοίκων; Και όλαι αι φιλοδοξίαι μας, ο σφυγμός της ζωής μας, περιωρίσθησαν μέσα εις την στενόχωρον ατμόσφαιραν των καμπαρέ και των καφενέδων, εκεί όπου ο Λεμεσιανός εκόλλησε επί της πλάτης του την ετικέτταν του «χουβαρδά» και του γλεντζέ» και την περιφέρει βλακωδώς κηρύττων ούτω ότι έλυσε το πρόβλημα της ζωής και της κοινωνικής κινήσεως;

Δυστυχώς έτσι συμβαίνει σήμερον. Η Λεμεσός, η παλαιά Λεμεσός, με τας ευγενείς παραδόσεις της με τους ανθρώπους της με την ανωτέραν αντίληψιν της ζωής, δεν υπάρχει πλέον.

Σήμερον η Λεμεσός υπάρχει μόνον ως μία πόλις νεοπλούτων γλεντζέδων, η οποία υπνώττει την ημέραν εις το φως του ηλίου του ανωτέρου πολιτισμού και ζη και κινείται την νύκτα, μέσα εις το πολεμικόν μπλακ-άουτ, περιφέρουσα όλα τα ράκη της ψυχικής μιζέριας και της ηθικής αθλιότητος.»

ΦωτόωΗ Λεμεσός στη δεκαετία του ’40.

Add to Νέα Σταθμού: 
0