Κωνσταντίνος Καρεμφύλλης
00:00 - 01:00
Μαρία Μαρκοπούλου
01:00 - 03:00
Ηρακλής Ευστρατιάδης
03:00 - 05:00
Κωνσταντίνος Καρεμφύλλης
05:00 - 06:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
06:00 - 06:10
Μιχάλης Παπαευαγόρου, Νίτσα Παύλου, Χάρης Παναγιώτου, Γιάννης Κωστακόπουλος, Χριστόφορος Νέστωρος, Μαρία Ηροδότου
06:10 - 07:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
07:00 - 07:05
Μιχάλης Παπαευαγόρου, Νίτσα Παύλου, Χάρης Παναγιώτου, Γιάννης Κωστακόπουλος, Χριστόφορος Νέστωρος, Μαρία Ηροδότου
07:05 - 08:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
08:00 - 08:05
Μιχάλης Παπαευαγόρου, Χάρης Παναγιώτου, Νίτσα Παύλου, Γιάννης Κωστακόπουλος, Μαρία Ηροδότου, Χριστόφορος Νέστωρος
08:05 - 08:30
Μιχάλης Παπαευαγόρου, Νίτσα Παύλου, Χάρης Παναγιώτου, Γιάννης Κωστακόπουλος, Χριστόφορος Νέστωρος, Μαρία Ηροδότου
08:30 - 09:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
09:00 - 09:05
Μιχάλης Παπαευαγόρου, Νίτσα Παύλου, Χάρης Παναγιώτου, Γιάννης Κωστακόπουλος, Χριστόφορος Νέστωρος, Μαρία Ηροδότου
09:05 - 10:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
10:00 - 10:10
Έλενα Χειλέτη
10:10 - 11:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
11:00 - 11:05
Έλενα Χειλέτη
11:05 - 12:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
12:00 - 12:05
Χρήστος Ζαβός
12:05 - 13:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
13:00 - 13:40
Πόλυς Χαραλάμπους, Χρήστος Ζαβός
13:40 - 15:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα Deutsche Welle
15:00 - 15:10
Χαρά Γεωργιάδη
15:10 - 16:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
16:00 - 16:05
Πανίκος Καρπέττας
16:05 - 17:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
17:00 - 17:10
Πανίκος Καρπέττας
17:10 - 18:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
18:00 - 18:05
Χρήστος Ζαβός
18:05 - 18:10
Κωνσταντίνος Καρεμφύλλης
18:10 - 19:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
19:00 - 19:10
Φάνης Κρίγκος
19:10 - 21:00
Σώσης Θεοδοσίου
21:00 - 00:00
60 %
S
4 km/h
59 %
NW
1.1 km/h
37 %
E
3.2 km/h
S
3.4 km/h
58 %
SE
4.5 km/h
42 %
NW
0.2 km/h

Οι επιδημίες είναι διαχρονικές

Με αφορμή την επιδημία ( έξαρση κατά τους επίσημους φορείς) γρίπης Α, αλλά και της επιδημίας ιλαράς σε όλη την Ευρώπη που ευτυχώς εμάς δεν μας κτύπησε ( προς το παρόν…) , θυμηθήκαμε διάφορες επιδημίες που η Λεμεσός, άλλοτε θανατηφόρα και άλλοτε πιο ήπια κτυπήθηκε μέσα από την πρόσφατη ιστορία της. Για να περιοριστούμε λοιπόν μόνο στα τελευταία εκατό περίπου χρόνια, βρίσκουμε πως η Λεμεσός αντιμετώπισε μεταξύ άλλων και τις ακόλουθες σοβαρές επιδημίες (οι περισσότερες θανατηφόρες και μάλιστα με πολλά θύματα):

Το 1897 η ευλογιά θέρισε πολλούς. Το 1900 έχουμε τον δάγκειο πυρετός (τέγκα), ενώ το 1907 επανεμφανίζεται η ευλογιά για να προκαλέσει και το κλείσιμο των σχολείων. Την ίδια χρονιά έχουμε επίσης τύφο και διφθερίτιδα.

Ο τύφος επανεμφανίζεται και τις χρονιές 1915, 1917 και 1922. Το 1909 θανατηφόρα κρούσματα οστρακιάς και μηνιγγίτιδας κατατρομοκρατούν τους λεμεσιανούς που κλείνουν ξανά τα σχολεία και κάνουν γενική απολύμανση τους.

Η ισπανική γρίπη σε βαριά μορφή το 1918 και ηπιότερη το 1922 κρεβατώνει τη μισή Λεμεσό. Να μην αναφέρουμε και την σχεδόν καθεχρονική εμφάνιση του ελώδους πυρετού με κύρια πηγή τα κουνούπια από τα έλη του Φασουριού μέχρι την αποξήρανση τους το 1930.

Το «καταραμένο» λοιπόν έτος 1922, έτος και της μεγάλης εθνικής καταστροφής, τελειώνει με την εμφάνιση της θανατηφόρας, τότε,(σήμερα σχεδόν όπως και μια απλή γρίπη) ιλαράς που σύμφωνα με την «Αλήθεια» ημερ. 12.11.1922: «Επιτείνεται δυστυχώς επί μάλλον και μάλλον η εν τη πόλει μας επιδημία της Ιλαράς. Τα κρούσματα αριθμούνται ήδη κατά εκατοντάδας, εις ουχί δε ολίγας δυστυχώς περιπτώσεις σημειούνται σοβαραί επιπλοκαί οίτινες αποβαίνουσιν ενίοτε θανατηφόροι.

Πρό της εξαπλώσεως ταύτης η Εφορεία εθεώρησε καλόν να κλείση τας δύο Αστυκάς Σχολάς και το Νηπιαγωγείον ν’ απολύση δε τας μικροτέρας τάξεις του Παρθεναγωγείου, επιφυλασσομένη, εάν το κακόν παραταθή, να προβή εις το κλείσιμον και των Σχολείων της Μέσης Εκπαιδεύσεως.»

Για την επιδημία αυτή ο μετέπειτα και σχολίατρος της Λεμεσού Φίλιππος Λυσιώτης δημοσιεύει κάτω από το ψευδώνυμο «Μαρφίλιος» (με το οποίο για δεκάδες χρόνια αρθρογραφούσε στις λεμεσιανές εφημερίδες δια .. «πασαν νόσον») , στην ίδια εφημερίδα της επόμενης έκδοσης της και οδηγίες προς τους Λεμεσιανούς «ΠΡΟΣ ΠΕΡΙΣΤΟΛΗΝ ΤΗΣ ΙΛΑΡΑΣ»:

«Εδόθησαν ήδη υπό των αρμοδίων αι κατάλληλαι οδηγίαι προς καταπολέμησιν της ιλαράς επί των πασχόντων. Εξ όσων όμως γνωρίζω ουδεμία οδηγία εδόθη ακόμη περί του πώς πρέπει κατά το μάλλον και ήττον οι περιποιούμενοι τους πάσχοντας να μην γείνωνται φορείς του νοσήματος, να μη μεταφέρωσι δηλ. τα μικρόβια και να μη συντελούν ούτω εις την εξάπλωσιν της επιδημίας.

Θεωρώ λοιπόν καθήκον ν΄ αναπληρώσω εγώ εκ του προχείρου την έλλειψιν ταύτην.

Εν πρώτοις όσον είναι δυνατόν οι περιποιούμενοι τους πάσχοντας εξ ιλαράς πρέπει να αλλάσσωσι φορέματα, όταν εισέρχωνται εις το δωμάτιον του ασθενούς και συχνά να πλένωνται ταύτα καταλλήλως με αντισηπτικά φάρμακα ή και απλώς με ένα παρατεταμένον βρασμόν.

2) Δεν πρέπει να λαμβάνουν τροφήν, ούτε ποτόν καθόλου εντός του δωματίου του πάσχοντος.

3) Να πλένουν πολύ καλά τα χέρια των και να βουρτζίζουν με βούρτζαν ιδιαιτέρως τους όνυχας των με σάπωνα και νερό ζεστό και κατόπιν να εμβαπτίζωσιν αυτά εις αντισηπτικήν διάλυσιν υποδεικνυομένην υπό του ιατρού των.

4) Εάν έχωσι σχισμάς εις τας χείρας των να καλύπτωσιν αυτάς με κολλώδιον.

5) Δεν πρέπει καθ’ όλην την ημέραν και νύκταν να είναι κλειστοί εις το δωμάτιον του πάσχοντος, αλλά να εξέρχωνται πολλάς φοράς εις τον ανοικτόν αέρα.

6) Να πλένουν αντισηπτικώς τας κοιλότητας της ρινός, των ώτων και του στόματος δια γαργαρισμών με μίαν οιανδήποτε αντισηπτικήν διάλυσιν, είτε με βορικόν, ή οξυγονούχον ύδωρ, ή με ρεζορσίνην…

Και αυτά μεν ας ληφθώσιν υπό σημείωσιν. Οι δε αισθανόμενοι τα πρώτα συμπτώματα αδιαθεσίας ας συμβουλευθώσιν αμέσως τον ιατρόν.

Διά των ανωτέρω μέσων καταπολεμείται κατά το δυνατόν η εξάπλωσις της επιδημίας.».

Τα μετρά αυτά σχεδόν από τότε μέχρι σήμερα τα ίδια, πλην του εμβολίου που εντωμεταξύ έχουμε πλέον ένα τρόπο αποτελεσματικής αντιμετώπισης της.

Add to Νέα Σταθμού: 
0