Μαρία Μαρκοπούλου
00:00 - 02:00
Ειρήνη Λαλάκη
02:00 - 04:00
Ηρακλής Ευστρατιάδης
04:00 - 06:00
Ηρακλής Ευστρατιάδης
06:00 - 07:00
Κωνσταντίνος Καρεμφύλλης
07:00 - 10:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
10:00 - 10:10
Πόλυς Χαραλάμπους
10:10 - 11:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
11:00 - 11:05
Έμιλυ Βασιλειάδου
11:05 - 12:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
12:00 - 12:05
Έμιλυ Βασιλειάδου
12:05 - 13:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
13:00 - 13:10
Σπύρος Βασιλάκος
13:10 - 15:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα Deutsche Welle
15:00 - 15:10
Δημοσιογραφικό Τμήμα
16:00 - 16:10
Δημοσιογραφικό Τμήμα
17:00 - 17:15
Κωνσταντίνος Καρεμφύλλης
17:05 - 18:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
18:00 - 18:10
Κωνσταντίνος Καρεμφύλλης
18:10 - 19:00
Γιώργος Παυλίδης
19:00 - 22:00
Ανδρέας Βερναρδής
22:00 - 00:00
71 %
S
0 km/h
81 %
SE
5.6 km/h
53 %
W
2.9 km/h
S
9.7 km/h
85 %
NE
3.4 km/h
62 %
NW
2.7 km/h

Λούη Περεντού: Στη θάλασσα της Λεμεσού

Η Λεμεσός διαχρονικά αναπνέει θάλασσα και ανοίγει τις καρδιές των ανθρώπων. Από την περιοχή Ladys Mile μέχρι εκείνη της αρχαίας Αμαθούντας, τα καλοκαίρια έχουν πολλές ιστορίες να λένε. 

Παλιά που δεν υπήρχαν πολλά αυτοκίνητα, οι περισσότεροι νέοι κολυμπούσαν στις περιοχές κοντά στον Δημοτικό κήπο (ψαράδικα), τις διάφορες αποβάθρες και στον Εναέριο, το δασούδι, την αποβάθρα των Φράγκων (με κεντρικό πρόσωπο τον Αρέστη τον Ψαρά και τις ιστορίες του για τον γιο του τον Κόκο, που κάποτε θα επέστρεφε από το εξωτερικό). Κέντρο αναφοράς ήσαν τα Δημοτικά Λουτρά, απέναντι από το παλιό Γ.Σ.Ο., όπου πολλές οικογένειες μπορούσαν να κάνουν το μπάνιο τους με χαμηλό εισιτήριο. Οι ψαρόβαρκες και οι ψαράδες έδιναν στην παραλία μίαν άλλη γεύση της θαλασσινής ζωής. Αργότερα, με την ευκολία των αυτοκινήτων, μπήκαν στο πρόγραμμα και οι περιοχές του Ποταμού της Γερμασόγειας, το ΚΥΜΑ, η παλιά Λεμεσός ( Αμαθούντα) και άλλες.

Η ενασχόληση των Λεμεσιανών με την ιστιοπλοΐα και η δημιουργία του Ναυτικού Ομίλου Λεμεσού, έδωσαν στην περιοχή του ΜΙΑΜΙ μια νέα πνοή και ενδυνάμωσαν την αγάπη των νέων για τη θάλασσα. Επίσης, τα απογεύματα και τα βράδια, ο μώλος ήταν γεμάτος κόσμο που περπατούσε ή έπαιρνε το αναψυκτικό του. Αποκορύφωμα ήταν οι μέρες της Γιορτής του Κατακλυσμού.

Μεγάλο θέμα οι σχέσεις των ανθρώπων με τη θάλασσα. Περιορίζομαι στα πιο πάνω και δεν αναφέρω τόσα και τόσα που σίγουρα πολλοί γνωρίζουν και έζησαν. Παρακαλώ τους φίλους να αναφέρουν ό,τι θυμούνται, μια που δεν μπορώ εδώ να τα περιλάβω όλα.

Πολύ μικροί κάναμε διαγωνισμό που διαρκούσε όλο το καλοκαίρι. Ποιός θα έκανε τα πιο πολλά μπάνια στη θάλασσα. Ο βασικός κανονισμός που βάλαμε, ήταν ότι ένα μπάνιο μετρούσε αν πηγαίναμε στη θάλασσα, κολυμπούσαμε και μετά επιστρέφαμε στο σπίτι. Φυσικά, όσων τα σπίτια μας ήταν κοντά στη θάλασσα (μέχρι την οδό Γλάδστωνος), πηγαινοερχόμασταν πολλές φορές κάθε μέρα. Το βραβείο μας ήταν το μπρούντζινο χρώμα που καταφέρναμε να αποκτήσουμε με τόσα μπάνια!

Έτσι περνούσαν τα καλοκαίρια. Με απλές κι ανέξοδες καθημερινές χαρές, με φιλίες που έδεναν και κράτησαν δεκαετίες και με μνήμες ανεξίτηλες κι αγαπημένες, σε μια πόλη θαλασσοφιλημένη.

Ευχαριστώ για την παραχώρηση φωτογραφιών τους Κυριάκο Δρουσιώτη, Έλλη και Πανίκο Παιονίδη, Μαίρη Καλλιπέτη MOYES, Μάρλεν Πίττα και Αλίκη Λιμνάτη Νεοκλέους.

Add to Νέα Σταθμού: 
0