Κωνσταντίνος Καρεμφύλλης
00:00 - 01:00
Μαρία Μαρκοπούλου
01:00 - 03:00
Ηρακλής Ευστρατιάδης
03:00 - 05:00
Κωνσταντίνος Καρεμφύλλης
05:00 - 06:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
06:00 - 06:10
Μιχάλης Παπαευαγόρου - Νίτσα Παύλου - Χάρης Παναγιώτου
06:10 - 07:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
07:00 - 07:05
Μιχάλης Παπαευαγόρου - Νίτσα Παύλου - Χάρης Παναγιώτου
07:05 - 08:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
08:00 - 08:05
Μιχάλης Παπαευαγόρου - Χάρης Παναγιώτου - Νίτσα Παύλου
08:05 - 08:30
Μιχάλης Παπαευαγόρου - Νίτσα Παύλου - Χάρης Παναγιώτου
08:30 - 09:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
09:00 - 09:05
Μιχάλης Παπαευαγόρου - Νίτσα Παύλου - Χάρης Παναγιώτου
09:05 - 10:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
10:00 - 10:10
Έλενα Χειλέτη
10:10 - 11:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
11:00 - 11:05
Έλενα Χειλέτη
11:05 - 12:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
12:00 - 12:05
Χαρά Γεωργιάδη
12:05 - 13:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
13:00 - 13:30
Πόλυς Χαραλάμπους - Κωνσταντίνος Νικολάου
13:30 - 15:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα Deutsche Welle
15:00 - 15:10
Πανίκος Καρπέττας
15:10 - 16:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
16:00 - 16:05
Πανίκος Καρπέττας
16:05 - 17:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
17:00 - 17:10
Πανίκος Καρπέττας
17:10 - 18:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
18:00 - 18:05
Γεωργία Αντωνιάδου
18:10 - 19:00
Δημοσιογραφικό Τμήμα
19:00 - 19:10
Φάνης Κρίγκος
19:10 - 21:00
Σώσης Θεοδοσίου
21:00 - 00:00
34 %
S
0 km/h
45 %
SE
5.6 km/h
32 %
W
4.5 km/h
S
0 km/h
52 %
E
5.6 km/h
16 %
NW
2.9 km/h

Μια Ιστορία ένα Τραγούδι: Ο δρόμος - Μάνος Λοϊζος

12:55 17.11.2017

Ο ΔΡΟΜΟΣ
ΜΑΝΟΣ ΛΟΙΖΟΣ – ΚΩΣΤΟΥΛΑ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ 1964/1974

Η δεκαετία του ’60 ήταν ίσως από τις πιο σημαντικές δεκαετίες για το μέλλον της Ελλάδας, από πολλές απόψεις. Από πολιτική άποψη υπήρξε μια ταραγμένη δεκαετία, που οδήγησε στην επτάχρονη δικτατορία των συνταγματαρχών το 1967 και κληροδότησε μεγάλη παθολογία στην ελληνική κοινωνία και για τις επόμενες δεκαετίες. Από πολιτισμική όμως άποψη, η δεκαετία του ’60 υπήρξε από τις πλέον παραγωγικές, καθώς στη διάρκειά της εμφανίστηκαν και δημιούργησαν μεγάλοι καλλιτέχνες, που άφησαν τη σφραγίδα τους στον πολιτισμό της νεότερης Ελλάδας.

Μέσα σ’ ένα τέτοιο κλίμα, κάποιοι ευαίσθητοι και πεφωτισμένοι δημιουργοί ξεκίνησαν δειλά-δειλά την προσπάθειά τους να παίξουν το δικό τους ξεχωριστό ρόλο στα πολιτικά και πολιτιστικά τεκταινόμενα. Με τον ενθουσιασμό της νιότης και γεμάτοι στόχους, όνειρα κι ελπίδες για ένα καλύτερο μέλλον, θέλησαν με τον τρόπο τους να πάρουν μέρος στις ραγδαίες κοινωνικοπολιτικές εξελίξεις που ήταν ολοφάνερο ότι βρίσκονταν προ των πυλών.

Ο Μάνος Λοΐζος και η Κωστούλα Μητροπούλου ανήκαν σ’ αυτή τη νέα γενιά που ήθελε να φτιάξει έναν καλύτερο κόσμο. Εκείνος εξέφραζε τούτη την επιθυμία μέσω της μουσικής του, εκείνη μέσα από τα γραπτά της. Από μικρό κορίτσι έγραφε ακατάπαυστα πεζά και ποιήματα, τη στιγμή που άλλα κοριτσάκια της ηλικίας της έπαιζαν με κούκλες και έτρεχαν στους δρόμους. Ο Λοΐζος και η Μητροπούλου έγιναν φίλοι και κάποια στιγμή, γύρω στο 1960-61, η Κωστούλα έδωσε στο Μάνο -κατόπιν δικής του προτροπής- ένα τετράδιο όπου είχε γράψει διάφορους στίχους. Εκείνος τους διάβασε και κράτησε δύο: Τον «Δρόμο» και τον «Στρατιώτη».

Ο Λοΐζος ακόμη δεν είχε μπει στη δισκογραφία -αν και ήδη έγραφε κάποια τραγούδια- κι έψαχνε τρόπο να το κάνει. Διαβάζοντας λοιπόν τους στίχους του «Δρόμου», έγραψε ένα πολύ όμορφο και μελωδικό κομμάτι το οποίο παρουσίασε στους φίλους του σε μια μπουάτ του Κολωνακίου. Μοναδική συνοδεία η κιθάρα του και η φωνή της -πολύ νέας τότε- Μαρίας Φαραντούρη, η οποία ήταν εκείνη που ερμήνευσε για πρώτη φορά το τραγούδι μαζί με τον Γιώργο Ζωγράφο, αμφότεροι εντελώς άγνωστοι και χωρίς δισκογραφία.
Ωστόσο, η λογοκρισία της εποχής απέρριψε μετά βδελυγμίας τους στίχους του κομματιού το οποίο φυσικά δεν ηχογραφήθηκε τότε. Σημειωτέον ότι η Μητροπούλου δεν έγραψε το «Δρόμο» με αφορμή κάποιο περιστατικό που είχε δει ή ακούσει, αλλά με μοναδικό «οδηγό» την έμπνευσή της.

Στο μεταξύ, ο Λοΐζος κατάφερε να μπει στη δισκογραφία το 1962 με «Το τραγούδι του δρόμου» του Λόρκα σε ελληνική απόδοση Νίκου Γκάτσου με ερμηνευτή τον Γιώργο Μούτσιο. Ο «Δρόμος» περίμενε υπομονετικά τη σειρά του σε κάποιο συρτάρι και τελικώς βγήκε από εκεί το 1964, όταν η υπέροχη ερμηνεύτρια με τη βελούδινη φωνή Σούλα Μπιρμπίλη το ηχογράφησε με συνοδεία μόνο φυσαρμόνικας και κιθάρας ως μπαλάντα και κυκλοφόρησε σε δισκάκι 45 στροφών από τη LYRA. Αμέσως το τραγούδι έκανε ιδιαίτερη εντύπωση κι άρχισε ν’ ακούγεται πολύ, όμως τα οδυνηρά γεγονότα που ακολούθησαν με κατάληξη το «γύψο» των συνταγματαρχών το έθεσαν για ευνόητους λόγους στο περιθώριο…

Όλα αυτά μέχρι το 1974, όταν μετά τη μεταπολίτευση ο Μάνος Λοΐζος ηχογράφησε «Τα τραγούδια του δρόμου» με τη συμμετοχή της Αλέκας Αλιμπέρτη και του σχεδόν πρωτοεμφανιζόμενου Βασίλη Παπακωνσταντίνου και με υλικό που γράφτηκε κυρίως στα χρόνια της χούντας χωρίς ποτέ να περάσει στη δισκογραφία.
Ο συνθέτης συμπεριέλαβε στο δίσκο και τον «Δρόμο» ερμηνευμένο από τον ίδιο με πιο ρυθμική ενορχήστρωση και τη συμμετοχή μπουζουκιού και χορωδίας. Έτσι έγινε περισσότερο γνωστό και η δική του εκτέλεση έχει μείνει «κλασική» μέχρι τις μέρες μας.

Περιττό, βεβαίως, να πούμε ότι ο «Δρόμος» είναι ένα από τα πιο γνωστά κι αγαπημένα ελληνικά τραγούδια, το οποίο ακούγεται ανελλιπώς σε σχολικές εορτές και γενικότερα έχει πάρει τη θέση του στο “libro d’ oro” της ελληνικής μουσικής ιστορίας…

Έρευνα - παρουσίαση: Κωνσταντίνος Καρεμφύλλης

ΠΗΓΗ:
Τάσος Κριτσιώλης
http://www.musiccorner.gr/%CF%8C%CF%84%CE%B1%CE%BD-%CF%84%…/